Review: Let op mijn woorden

R

Ik schreef het al eens: ik lees veel. En graag. En van alles. Ik heb heel vaak ook een mening, maar meestal deel ik die niet. Eigenlijk lees ik namelijk zelf het liefst een boek zonder al te veel voorinformatie of meningen van anderen. Maar soms maak ik een uitzondering. Zoals toen ik La Superba las en ik mijn mening over Ilja voor een groot deel bijstelde. Of toen ik een review mocht schrijven over Een verre plek dichtbij. En nu doe ik het weer, bij het boek Let op mijn woorden van Griet Op de Beeck.

Het verhaal

Hoofdpersoon van het boek is Lise. We leren haar kennen als vijftien-jarige, opgroeiend in een gezin waar het voor de moeder nooit gezellig en goed genoeg is, waar de vader iedere avond uit een te groot wijnglas aan het drinken is en waar haar broertje liever niet is. En Lise? Lise weet het allemaal niet zo goed. Ze probeert het haar moeder naar de zin te maken en haar vaders gedrag goed te praten. Ze vindt ook dat ze niet mag klagen – zo erg is het toch allemaal niet?

Deel twee van het boek gaat over Lises leven als ze eind twintig is. Ze weet nog steeds niet wat ze precies van het leven moet vinden. Ook al heeft ze haar droom om arts te worden waargemaakt en is ze geliefd bij haar jonge patiënten. Nog altijd probeert ze het voor iedereen goed te doen, maar wat wil ze zelf eigenlijk? Kun je een gelukkig zijn als je vooral voor anderen leeft en je niet weet wat je zelf eigenlijk wil?

Trilogie

Let op mijn woorden is het tweede deel van een trilogie. Dat wist ik niet toen ik er aan begon. Sterker nog, had ik het geweten dan was ik er mogelijk niet aan begonnen, want deel drie moet nog geschreven worden en tsja, daar heb ik een hekel aan. Je weet namelijk maar nooit wanneer het volgende deel komt. Of het eigenlijk wel komt. Ja dat bestaat – ik wacht nog altijd op deel 3 van De Kronieken van Kvothe. Deel 1 las ik met heel veel plezier, maar toen ik las dat deel 3 er nog niet was, liet ik deel 2 nog even liggen. Inmiddels heb ik het drie keer verhuisd en heb ik geen idee meer waar deel 1 precies over ging. Maar de boeken zijn wel zo dik dat ik niet denk dat ik deel 1 ooit nog eens ga lezen….

Enfin, terug naar Griet. Haar trilogie bestaat uit drie boeken over hetzelfde onderwerp, maar je kunt alle delen los en dus door elkaar lezen. En dus las ik gewoon verder in deel 2. Ik had van Griet alleen Vele hemels boven de zevende gelezen. Mooi, maar voor mij geen pageturner. Dat was wel anders bij dit boek. Ik las het tijdens de herfstvakantie en ik kon het niet wegleggen. Hoewel het boek zware thema’s behandelt, vind ik het verrassend licht en leesbaar. Af en toe moest ik zelfs lachen. Ik heb ook genoten van alle bijzondere personages in haar boek. Ze hebben allemaal wel een scherp randje en juist dat maakt ze voor mij menselijk.

Controverse

Pas na het lezen van dit boek begreep ik dat er wat controversie is rondom Griet. Over haar jeugd en haar therapie en wat daar uit is gekomen. Misschien kleurde dat mijn beeld bij het lezen van dit boek. Of eigenlijk: misschien juist niet. Ik las het zonder beeld van Griet, zonder kennis van haar leven en van wat dit boek daar wel of niet over zegt. En daarom ga ik ook niet in op wat de controverse is – dat heb je zo gevonden via Google als je dat wel wil weten. Maar mijn tip? Begin er gewoon aan. Ben je na tien pagina’s niet overtuigd, leg het dan weg. Geldt trouwens voor alle boeken, deze tip 🙂

Enthousiast of nieuwsgierig geworden? Uiteraard is

Geen reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 21 andere abonnees