Nog een keer naar ‘huis’

N
Zo langzaam maar zeker verlang ik echt naar 1 huis! Vandaag weer terug naar Nederland, naar mijn ouderlijk huis, waar ik nu officieel ook weer woon. Terug naar je roots, maar dan anders. De reis verloop wederom voorspoedig, met zo´n lege bus kun je prima hard rijden. We houden ons in, harder dan 140 is er niet gereden. ´s Avonds eten we bij zus Evelien en adoptief zus Laura. Heerlijke macaroni, met balletjes. Als je het niet zelf hoeft te maken, is het nog lekkerder. Daarna plof ik bij mijn ouders op de bank, lekker de laatste keer Holland´s got talent kijken. Zou ik dat ook willen volgen als ik niet weg ging? Normaal ben ik niet zo van de talentenjachten namelijk. Als we straks in Oostenrijk internet hebben, kan ik het vast terugkijken. Of zou ik dat dan niet willen? To be continued 😉

Geen reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 19 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden