Nach Bremen

N

Ik vroeg Maryu weet wel, die uit Innsbruck – of ze het leuk zou vinden als ik bij haar in Bremen langs zou komen. Ja, gezellig – luidde het antwoord. En zo toog ik vorig weekend naar die freie Hansestadt Bremen. Met de trein, met mijn Duitse kortingskaart – ja de integratie gaat met sprongen!

Bremen ken je misschien wel van de Bremer Stadsmuzikanten. En al zou je die niet kennen: ook al is het beeldje ervan vrij klein, het aantal souvenirs ervan is zeer groot. Als je na je bezoek aan Bremen nog steeds denkt ´stadsmuzikanten, huh?´ dan heb je denk ik het hele bezoek oogkleppen op gehad. Maar desondanks kwam ik er na mijn bezoek achter dat ik helemaal geen foto van het beeld heb gemaakt – gelukkig heb ik de ansichtkaarten nog 😉 Ik arriveerde een paar uur voor ik met Mary had afgesproken en dwaalde zelf wat door de stad. Een mooie en gezellige stad – veel oude gebouwen en leuke winkelstraatjes. Heel anders dan Erlangen, wat toch vooral erg praktisch is en daar passen straten met kinderkopjes niet echt bij.

Mary ontmoette me zo rond half zeven bij Starbucks – waar we meteen begonnen met bijkletsen. Als je allebei van Oostenrijk naar Duitsland verhuisd heb je wat gemeen -dat bleek wel. Al zijn er ook wel echt verschillen tussen Bremen en Erlangen – of beter tussen Beieren en Nedersaksen (al is Bremen officieel zelf een deelstaat, bestaande uit alleen Bremen en Bremen-Haven. Fremd!) – en tussen de ervaringen van een Amerikaanse en een Nederlandse in Duitsland. Maar wie weet kom ik daar nog eens over te schrijven 😉 Het enige nadeel aan het bezoek was eigenlijk dat ik bij vertrek nog niet wilde stoppen met praten… En dat ik weer eens geen foto´s van Mary heb gemaakt!

2 reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Maar je hebt wel heerlijk lang kunnen kletsen! Dan maar geen foto’s… en ach, na verloop van tijd spreken jullie weer opnieuw af en kletsen gewoon door! 😉

  • […] week in Bremen zag ik ze ook al, de borden dat Frau Merkel zou komen. En zaterdag, op weg terug van het Grillfest, […]

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 22 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden