Leidens ontzet. Of toch niet?

L

De laatste keer in het huis aan de Timorstraat. Tot morgenochtend 10u mogen we het nog ons huis noemen. Vroeg vertrokken vanuit het Holiday Inn en via allerlei omwegen, want de Leidse binnenstad ligt open vanwege het Leidens ontzet, en dan lopen we voor het laatst vanaf de bushalte naar het huis. Het is zo goed als leeg. We nemen nog even de tijd om het huis door te nemen en Steven fotografeert alles tot in details. De buren komen nog langs, net als de vriendin die net in de Madourastraat kwam wonen. Ook Gera & Jello komen nog langs, met Isis die al weer gegroeid is. We geven de laatste spullen af, vragen de laatste gunsten (dank Jelle!) en lopen dan nog even langs bij de ziekenboeg aan de overkant. Met een laatste koffie nemen we ook daar afscheid, zodat we snel nog even de stad in kunnen. We hebben nog boekenbonnen die op moeten!

Maar gaat dat wel lukken? Normaal zijn veel winkels op zondag open, maar nu is het Leidens ontzet. De dag staat bekend om het feit dat alle winkels dicht zijn. Voorgaande jaren was zelfs de AH niet open! Of hebben we geluk? Want op zondag mag het niet gevierd worden, al is ons niet helemaal duidelijk waarom niet. Echt Leids zijn we blijkbaar nooit geworden.  Gelukkig, Velvet en de grote boekenwinkel zijn gewoon open. Nog even lekker op zondag gewinkeld, dat zit er in Innsbruck niet in. Maar goed, daar hoeven we op zaterdag niet te werken, dus is er toch tijd om te winkelen. Aan de kant van het water vang ik nog een gesprek op van een stel dat blijkbaar wel echt Leids is: het mag niet op zondag gevierd worden vanwege de optocht. Daar lopen groepen in mee die vanwege het geloof niet op zondag mogen lopen. Goh, wel apart dat we dan vervolgens tijdens een drankje in Burgerzaken nog wel een deel van die optocht voorbij zien komen… Daarna de drukte van het Leidens ontzet, dat toch wel half ook gevierd werd op deze zonnige zondag, ontvlucht door in een zijstraat bij De Bierbengel te eten. Met de omweg ´s ochtends in het hoofd, besluiten we door onze vorige wijk, de Mors, terug naar het hotel te lopen. Een lekker afscheid van ´ons´ Leiden. Maar het blijft raar: overnachten in een hotel in je eigen stad.

Geen reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 22 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden