Leestips

L

Misschien vergaat het jou hetzelfde als mij. Nu je thuis moet blijven en je ineens alle tijd hebt om te lezen in het weekend, is het lastig om je te concentreren. Maar wie weet helpt het als je wat leestips krijgt van een ander – met een persoonlijk verhaal erbij over waarom je juist dat boek echt moet lezen. Dus geen standaard recensie, maar gewoon een mooie persoonlijke aanprijzing. Ik zal een voorzetje doen.

Een leestip van de directeur

Aan het begin van mijn officiële loopbaan, werkte ik bij een onderwijsorganisatie. Ik begon er op het callcenter, maar zo rond mijn afstuderen ging ik werken op de afdeling kwaliteitszorg. Ik ondersteunde bij de accredidaties van het hoger onderwijs. Toen een nieuw fenomeen, een waar dus het hele managementteam bij betrokken was. Zo ook de directeur. En naarmate de datum van de eerste accreditatie dichterbij kwam, nam het aantal vergaderingen toe. En: noemde de directeur steeds vaker Het bureau.

Zeven delen

Volgens hem was onze organisatie veel slagvaardiger dan Het Bureau. Er werden regelmatig grappen over gemaakt hoe traag alles ging in het wetenschappelijke instituut. Ik lachte altijd maar mee – ik had niet echt een idee van de inhoud van het boek. Of beter gezegd: de boeken. Het is namelijk een serie van zeven delen. En daar zat ook precies het probleem; waar haalde ik de tijd vandaan om die te gaan lezen? Afstuderen, werken, gezellig doen – tijd voor lezen had ik maar beperkt. Als ik dan las, moest het een lekker vlot geschreven boek zijn, liefst niet te dik. Maar ik nam me voor om zodra het kon, de serie te lezen. Om mijn eigen mening te vormen.

Weergaloos

Je voelt hem al aankomen hè – in een blog over leestips kan het niet anders zijn dan dat ik genoot van Het Bureau. Zodra ik afgestudeerd was, begon ik er in. En verslond ik de eerste zes delen, waarin Maarten Koning vertelt over zijn werk en de mensen met wie hij dat uitvoert. Deel zeven bewaarde ik – voor een moment waarop ik dacht ‘nu wil ik een geweldig boek lezen.’ Het toeval wil dat dit overigens het dunste boek van de reeks is… Als je nieuwsgierig bent naar de inhoud, lees dan wat meer op Wikipedia. Maar eigenlijk zou ik je aanraden begin er gewoon aan. Al laat je het bij een deel.

Nog een tip

Nu kan ik me voorstellen dat je zegt ‘Astrid echt, zeven delen? Zelfs in deze gekke tijden heb ik niet zo veel leestijd.’ En ja die concentratie hè, dat is ook zo wat. Dus heb ik nog een alternatieve leestip. Het is een dun boekje en als je het mij vraagt is het echt geniaal. Het is een van de eerste boeken van Herman Brusselmans – een auteur die enorm veel heeft geschreven en toegegeven: niet alles is even briljant. Maar dit boekje moet je lezen: De man die werk vond. Over een bibliothecaris. Iets dat ik trouwens ook nog ooit wilde worden. Maar dat is een verhaal voor een andere keer. Grappig genoeg suggereerde Hebban dit boekje trouwens ook meteen bij ‘Verder lezen’ na Het Bureau.

Samenhang

Waarom deze boeken voor mij samenhangen? Even terug naar de onderwijsinstelling. Toen ik Het bureau eenmaal had gelezen, vielen de overeenkomsten tussen de organisaties mij op. En realiseerde ik me ook dat het geen organisaties voor mij waren. Ik zou me er gaan vervelen. En dat zou op den duur leiden tot het gedrag dat Louis Tinner laat zien in De man die werk vond. Hij was er ook niet voor geschikt, voor zo’n trage organisatie. Maarten Koning duidelijk wel.

Doe je mee?

Heb je ook een mooie leestip, met een leuk verhaal erbij? Een boek waarom je vindt dat iemand dat juist nu moet gaan lezen? Deel die tip dan hieronder! Of schrijf een blog, maak een vlog, deel een Instagram-post en deel die met mij. Dan maken we er een mooie lijst van. Om zo deze gekke tijd door te komen. Binnen…

3 reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Hoi Astrid, als tiener las ik ” Bij nader inzien” van Voskuil. Over een groepje studenten. Mijn vader kwam er mee aan. Drie delen. Toen vond ik het briljant, vooral door de stijl, de beschrijvingen en hey voor mij ongewone milieu. Jaren later las ik de drie delen die inmiddels voor bijna niets bij de Slegte lagen, weer en vond ze saai, drammerig en geschrevem door een arrogante schoolmeester. De boeken weggedaan en nooit aan Het Bureau begonnen.
    Voor nu; de Adriaan Moles van Sue Townsend. Ben vannacht aan Adriaan Mole en de Massavernietigingswapens begonnen. Leedvermaak gegarandeerd.

    • O Adriaan Mole – daar heb ik ook goede herinneringen aan. Een snel bezoek aan bol.com leert me dat ik daar nog wel een aantal delen van kan gaan lezen! Goede tip – vooral vanwege dat leedvermaak.

  • Voor wie de zeven dikke delen van Voskuil net iets teveel van het goede vindt, heb ik een aanrader bestaande uit vijf delen.
    De boeken van Elizabeth Jane Howard over de familie Cazelet zijn zeer de moeite van het lezen waard. Het eerste deel beschrijft het verhaal van de familie in de jaren ’30 van de vorige eeuw. De Tweede Wereldoorlog is nog niet aanstaande. De drie generaties van de familie Cazelet genieten uitbundig van het verblijf in hun vakantiehuis. Het is al vrolijkheid wat de klok slaat In de volgende delen wordt de sfeer aanmerkelijk somberder. De tweede Wereldoorlog is begonnen en ook de familie raakt erin betrokken. Het laatste deel speelt zich af in de jaren ’50. Niet alleen is het wereldbeeld na de oorlog anders; ook binnen de familie zijn de veranderingen duidelijk zichtbaar. De geschiedenis van een familie die ook tegelijk het groter geheel omvat.
    De delen sluiten helemaal op elkaar aan. Een genot om te lezen.

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Ook op Facebook te vinden

BLIJF OP DE HOOGTE!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 23 andere abonnees