Categorieën
Lezen Over Astrid

Leestips – deel twee

Vorige week vroeg ik om leestips, in het kader van #ikleesthuis. Dat heb ik geweten! Ik mocht de nodige leestips ontvangen. Gelukkig maar! Ik deel ze graag met jullie.

Vorige week vroeg ik je om persoonlijke leestips. En die kreeg ik! Onderaan dit blog een overzicht van alle tips, handig bij elkaar. Twee tips kwamen op meerdere manieren binnen, dus daar nog wat meer over.

De schaduw van de wind

Van twee kanten werd ik gewezen op De schaduw van de wind. Mijn vader mailde me dat hij net alle vier de boeken van Zafon las. De hele serie heet overigens Het kerkhof van de vergeten boeken. Ik heb het eerste deel verslonden. De overige delen vond ik minder, maar nog steeds goed. Het boek werd me ook aangeraden door de overbuurman. En die vertelde er ook nog bij dat je in Barcelona prachtige wandelingen kunt maken. Langs locaties uit de boeken. Nu zouden papa en ik toch nog een weekendje weg gaan, dus ik denk dat we hierbij onze bestemming gevonden hebben. Voor ooit, als het weer allemaal kan. En troost je: als je denkt ‘weer zo’n lijvige serie van vier delen’: je kunt het ook prima bij deel een laten. Echt.

Leestip van mij tussendoor: Nachttrein naar Lissabon

Als ik denk aan het eerste boek van Zafon, denk ik ook altijd meteen aan Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier. Ik las ze in dezelfde tijd en misschien, heel misschien, vond ik dit nog wel mooier. Het is wat onbekender gebleven. Misschien omdat Spanje meer tot de verbeelding spreekt dan Portugal? Hoe dan ook: aanrader. En als je dat al gelezen hebt, er is pas een nieuw boek uit van Mercier: Het gewicht van de woorden. Ik ben net begonnen, maar tot nu toe: prachtig. Groot voordeel: de boeken van Mercier staan helemaal op zich, dus je kunt ze gewoon lekker los lezen.

De opwindvogelkronieken

Terug naar jullie tips. Herlezen doe ik niet zo vaak. En wel omdat het me dan vaak toch tegenvalt. En dus zocht ik toch nog naar een leestip met een persoonlijk tintje. Jelle kwam met De opwindvogelkronieken van Haruki Murakami. Ai. Het werd jaren terug al getipt door mijn schoonmoeder; ook een fervent lezer. Ik las het nooit, waarom weet ik niet. In plaats daarvan begon ik aan Norwegian Wood, iets overzichtelijker qua lengte. Maar ik vond het niets. Niet een beetje niets, ik snapte het gewoon echt niet. Lynsey viel Jelle bij en wilde me het boek zelfs lenen. Ze legde het bij de voordeur, waar buurkat Jip er even aan rook en gelukkig dacht ‘niets voor mij.’ Ik ben er nog niet in begonnen – maar na zo veel aanprijzingen ga ik dat snel doen.

Alle leestips op een rij

Deze tips kreeg ik ook nog:

  • Mevrouw Verona daalt de heuvel af – Dimitri Verhulst (wat een geweldige titel! Ga ik naar kijken.)
  • Norwegian Wood – Haruki Murakami (smaken verschillen blijkt maar weer!)
  • De Cazalets – een serie van Elizabeth Jane Howard (deel 1 heb ik op de e-reader staan, nog meer fans?)
  • De dagboeken van Adriaan Mole – Sue Townsend (nooit geweten dat er daar zo veel van zijn! De eerste heb ik echt verslonden. Hier ga ik zeker nog eens naar kijken.)
  • Bernie Gunther – Philip Kerr (nog niet eerder van gehoord, maar de titels maken nieuwsgierig!)
  • De laatste trein naar vrijheid – Meg Waite Clayton (verhaal van oorlogsheldin Truus Wijsmuller, nog getipt door DWDD.)

En vooruit, nog eentje van mij: Tropenbruid van Susan Smit verslond ik in een paar uur. Heel even terug naar Indië. Misschien niet met de meeste diepgang – daarvoor moet je toch bij Couperus en Daum zijn – maar wel even weg van hier.

Door astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Op 8 april verscheen haar debuutroman Verdwaald in Tirol. Daarover en over nog veel meer schrijft ze hier.

2 reacties op “Leestips – deel twee”

De cazalets! Lezen! Echt! Zó jammer dat het niet verder gaat. De ontwikkeling van een familie in de tijd, prachtig beschreven. Er gebeurt soms niets en tegelijk heel erg veel.

De Bernie Gunther serie is een aanrader. Schitterende tijdsbeelden, mooie dialogen. Levendige verhalen waarin veel gebeurd. Invoelbaar geschreven. Het zijn wel thrillers. Liefhebbers van beschouwend proza zullen er – denk ik – niet veel aan vinden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.