La Duree

L

In mijn eerdere blog over Café Sacher noemde ik het al: La Duree. Een jaar of vier, vijf geleden begon voor mij, geïnspireerd door Bahar, een nieuwe hobby: het kijken van kostuumdrama’s. Tijdens de wederzijdse bezoekjes werd vanaf dat moment tijd ingeruimd om nieuwe vondsten te bekijken. Favoriet zijn de BBC miniseries gebaseerd op boeken van schrijvers als Jane Austen (Sense & Sensibility – laat je niet verleiden tot de Amerikaanse film!), Charlotte Bronte (Jane Eyre) en William Makepeace Thackeray (Vanity Fair, meesterwerk). Maar bij gebrek aan tijd keken we ook wat korter werk, waaronder de prachtige film Marie-Antoinette. En daar begon een andere traditie.

Aan Marie-Antoinette wordt de uitspraak ‘Let them eat cake’ toegeschreven – een uitspraak die ze gedaan zou hebben toen ze hoorde dat het volk geen brood had om te eten. Of dit helemaal terecht was en of we dit goed interpreteren is maar de vraag, maar in de film eten Marie-Antoinette en haar entourage het enige prachtige taartje naar het andere. En deze taartjes zijn allemaal gemaakt door de banketbakkers van La Duree. De volgende dag nam Bahar mij mee naar de prachtige zaak op de Champs Elysee. Soms moet je even in de rij staan, maar dat is het wel waard. Sindsdien proberen we ook altijd een La Duree momentje in te bouwen.

Zo ook tijdens het afgelopen bliksembezoek aan Parijs. Dit keer koos Bahar niet voor de vestiging op de Champs Elysee, maar besloot ze dat het tijd was voor een brunch in de vestiging aan de Rue Bonaparte, in quartier Saint Germain. Als je daar zit, heb je toch echt het idee dat je even terug in de tijd bent gegaan. Merci Bahar, pour l’ introduction au monde La Duree (and sorry for the mistakes in French :))

Geen reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Mais de rien! No faults at all, proving that your French is great! Looking at these photos, I wonder how we manage to finish everything.. Seems huge 🙂 But was delicious.. Looking forward to the next brunch.
    Kisses

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 22 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden