Kleine stappen op het integratie-pad

K

Een tijdje geleden schreef ik al over de dingen die soms wat moeilijk zijn als je in een ander land gaat wonen. Maar de laatste weken heb ik ook weer wat (kleine) stappen gezet waar het gaat om het integreren in de Oostenrijkse maatschappij. Niet te vergaand natuurlijk; het blijft tijdelijk πŸ™‚ Dus na het zuur nu ook een berichtje over het zoet.

Net na de vakantie besloot ik dat het a) tijd was om mijn haar te laten knippen en kleuren en b) dat ik nu toch echt niet langer zonder fiets kon. Hup, de stad in dus! Eerst naar de kapper. Stevens lerares Duits had maanden geleden al eens gezegd dat de nicht van haar buurvrouw (een zeer goede kennis dus πŸ™‚ ) een nieuwe kapsalon had geopend en dat ze zeer goed Engels sprak. Ideaal – ik kan in Nederland al nauwelijks uitleggen wat ik met mijn haar wil, laat staan dat ik dat in het Duits kan! Ik hoopte er in het Engels nog redelijk uit te komen. Na even zoeken vond ik de kapsalon en maakte een afspraak voor een week later – en inderdaad: vloeiend Engels.

Over het resultaat ben ik erg tevreden πŸ˜‰ Voor de bruiloft van Linda en Els kan ik dus zonder problemen in Oostenrijk naar de kapper! Mocht je ook een afspraak wil maken: Kingston Hair. Ik heb nog een kortingsbon in de aanbieding πŸ˜‰ Rest mij alleen nog de vraag: is het gebruikelijk om een kapster een fooi te geven?

Dan door naar de fietsenwinkel. Hoewel ik zowel met Steven als met Marjolijn al was gaan kijken voor een fiets, had ik er nog altijd geen gekocht. Onbekende merken en de vraag wat ik nu eigenlijk met de fiets wilde (alleen vlak in de stad fietsen, of toch ook met Steven en zijn mountainbike de bergen in) zorgden voor grote twijfels. Maar steeds overal heen lopen kost toch ook wel veel tijd. En: je kunt erg mooi fietsen hier in de omgeving. Kortom: als je wil integreren, koop je gewoon een trekking bike van een Oostenrijks merk. Op naar Hervis. In mijn beste Duits, met vet Nederlands accent, wist ik de verkoper goed duidelijk te maken wat ik wel en niet wilde: geen mountainbike, wel een fiets waar je een stukje mee de bergen in kunt, maar waarmee je ook op beperkte schaal boodschappen kan doen. Hij raadde me, naast de fiets die ik eerder al had uitgezocht, nog een tweede aan. Na twee proefritten (jaha!) koos ik eigenwijs toch voor de fiets die ik al eerder uitzocht πŸ™‚ De volgende dag stond hij klaar – tot op heden heb ik nog geen 10 kilometer gefietst, maar dat komt nog wel. Feit is dat ik zeer trots was op mezelf dat ik volledig in het Duits een fiets heb uitgezocht! Nu nog een helm πŸ˜‰

6 reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 22 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden