Ikea

I

Ongelooflijk, maandag de hele dag niets anders gedaan dan afleveringen van The Closer kijken en op mijn nieuwe e-Reader (zal ik vast nog eens een stukje aan wijden als ik genoeg krijg van berichtjes over het dagelijks leven ;)) het volgende Anita Blake boek lezen. O nee, dat lieg ik, ’s avonds met Steven boodschappen gedaan bij M-Preis. Dat was even geleden, een dag waarop ik niets moest! Maar, rusteloos als ik ben, vandaag moest er dus wel wat gebeuren. Aangezien de parkeermeter bij ons huis maar voor 180 minuten te vullen is en de parkeertijd om 9u afliep, ben ik maar meteen in de auto gesprongen en op zoek gegaan naar …. Ikea! Want tsja, al die dozen met boeken, platen en servies vragen erom uitgepakt te worden en daar heb je toch echt kasten voor nodig.

Na niet al te lang rondrijden had ik het blau-gelbe Gebaude al snel gevonden. Echt, Ikea Oostenrijk is identiek aan Ikea Nederland. Tot aan het ontbijtje en de Sweden-shop toe. Nou ja,  de openingstijden zijn wel veel minder ruim, voorruit toch een verschil! Dat geldt voor alle winkels trouwens. Veel is open van 9u tot 18u (soms ook nog met een middagpauze van 12 tot half 2) en op zaterdag maar tot 13u. Banken houden er nog wat kortere openingstijden op na, net als postkantoren. Het feit dat op zondag niets open is, zal ook nog wel wennen zijn.

Goed, terug naar Ikea. Vooral rond gedoold en folders gehaald, maar wel mooi eindelijk tafeltjes voor in de woonkamer gekocht (kan dat tafeltje dat ooit voor even bedoeld was mooi in Leiden achterblijven! Iemand interesse??) en alvast rekjes voor in de gang. Daarna het winkelcentrum bij Ikea bekeken. Daar alvast een boekje gekocht met informatie over wandelingen in Innsbruck en een met wandelingen in de omgeving. Daarna heb ik voor het eerst in mijn eentje in Oostenrijk koffie gedronken op een terras. Daar ga ik nog aan moeten wennen, alleen dat soort dingen doen. Maar: de koffie was lekker. En: in het Duits besteld en afgerekend!

Via de Interspar (wat een heerlijke winkel! Eigenlijk is de gemiddelde supermarkt in vrijwel ieder land fijner dan in Nederland. Mijn bescheiden mening dan hè!) terug naar huis, waar ik fijn meubels in elkaar heb gezet, dozen met servies heb uitgeruimd en eten heb opgewarmd. Nog iets om aan te wennen: een boterham met kaas of worst bij de lunch is hier niet gebruikelijk. Dus Steven eet met zijn collega’s ’s middags vaak al een warme maaltijd, terwijl ik fijn een snee (zuurdesem! Mijn twijfels over het brood in Oostenrijk zijn verdwenen als sneeuw voor de zon) brood met salami eet.

Geen reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Hey zus, wat leuk dat je een blog hebt. Ik ga hier regelmatig op kijken zodat je/jullie toch wat dichterbij lijken.

    Is het al gelukt om twitter te koppelen aan je blog? Anders moet je Els eens vragen. 😉

    Dikke kus je zus

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 21 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden