Een bliksem-bezoek aan Keulen

E

Mijn vader zegt het heel vaak tegen mij / ons: ´Als je onderweg nog even wil stoppen, dan kun je best een bezoekje brengen aan <naam van stad op weg van Eindhoven naar Innsbruck / Erlangen>.´ Heel vaak denk ik dan ´ja, moeten we doen!´ Maar buiten die ene keer dat we stopten bij het uitkijkpunt over de Lorelai is het er eigenlijk nooit van gekomen. Tot gisteren.

Gisteren reisde ik voor het eerst met de trein van Eindhoven naar Erlangen. Omdat ik laat boekte, moest ik het deels via de NS en deels via DB boeken. Dus reisde ik eerst via Venlo en Monchengladbach naar Keulen, of op zijn Duits Köln, waar ik zo´n anderhalf uur later op de ICE naar Nürnberg zou stappen. ´Mooi,´ dacht ik, ´dan kan ik eindelijk eens de Dom bekijken.´ En aldus geschiedde, want de Dom van Köln ligt ongeveer naast de Hauptbahnhof. Natuurlijk kun je in anderhalf uur geen stad goed bekijken – maar ik kreeg de highlights wel mee. Naast de Dom zag ik namelijk ook nog de winkel van 4711 – het Kölnisch Wasser. De winkel was ook niet te missen, want uit de fontein in de winkel stroomde het welriekende ´water´ rijkelijk. Een flesje ervan hoefde ik dan weer niet – dat bracht Steven jaren geleden namelijk al eens voor me mee. Na een goed uur vond ik het welletjes; in de drukte met een koffer door een stad lopen is niet ideaal te noemen. Ik zou best nog eens naar Köln willen en in feite is het ook prima te doen als dagtrip vanuit Eindhoven. Aangezien ik de culturele highlights al gehad heb, kan ik me dan concentreren op de winkels 😉

Eigenlijk zouden we dit inderdaad vaker moeten doen – genieten van de plekken waar we onderweg langskomen. Even van de weg af en een stadje ingaan, want vaak zijn het stadjes die je best in een paar uur kunt zien. Toch weet ik bijna zeker dat het wel weer even zal duren voor ik over een volgende stad kan schrijven die ik zo bezocht heb. Gewoon, omdat het toch ook fijn is om snel van A naar B te gaan, of omdat er mensen op ons aan het wachten zijn. Maar wie weet verbaas ik mezelf wel en gaan we een volgende keer even kijken bij het kasteel van Wurzburg. Of drinken we koffie in het centrum van Aschaffenburg.

2 reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 21 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden