Expat

E

Tsja, expat dus. Ben je dat eigenlijk, als je weet dat je ooit terug wil naar je land van herkomst? Of is het als expat echt nodig om je voor altijd buiten je moederland te willen vestigen? Ik heb het even opgezocht op Wikipedia en je bent ook een expat als het tijdelijk is. Fijn – dan weet ik tenminste dat ik voldoe aan de definitie!

Ik kan me nog heel goed herinneren op welk moment ik besloot dat het me toch wel wat lekker, een tijd in het buitenland wonen. Dat was tijdens onze eerste reis door de VS. We zaten op Independence Day op een terras van een diner in Miami, de dag voor we terug naar huis gingen. Het was geen heel logische keuze; we hadden net ons eerste huis gekocht en als we zouden gaan, was een post-doc na mijn eega’s promotie het enige mogelijke moment. Dat zou al betrekkelijk snel zijn – wat dan te doen met ons huis en de hypotheek?

Maar ja – mijn motto is (en blijft) toch dat je beter iets kunt doen dan dat je steeds moet verzuchten ´hadden we maar…´ Maar we woonden hier nog niet zo heel lang toen ik me realiseerde dat ik ooit wel terug wil naar Nederland. Begrijp me niet verkeerd – als ik de tijd kon terugdraaien, zou ik opnieuw deze keuze maken. Je krijgt een heel andere kijk op het leven in Nederland als je een tijdje weg bent en dat is heel verfrissend. En je leert jezelf en elkaar heel goed kennen als je opnieuw je weg moet vinden in een compleet nieuwe omgeving, waar veel wel lijkt op Nederland, maar waar toch veel echt anders is.

Expat zijn en vooraf al weten dat je niet voor altijd op een plek zult blijven is denk ik wel anders dan wanneer je vertrekt met het doel ook echt een leven in een ander land op te bouwen. Bijvoorbeeld in het contact met mensen – zouden we hier blijven, dan wil je integreren en vrienden maken, zowel binnen de expat-groep als met lokale mensen. Maar als je toch weet dat je weer weggaat, wil je dan eigenlijk wel echt integreren, vrienden maken? Je weet toch dat je ze weer achter gaat laten.

Maar toch maak je vrienden – je kunt ook moeilijk 2 jaar met elkaar in een appartement gaan zitten. Hoe het verder gaat als wij weg gaan of als zij weg gaan? Ik weet het niet – maar een van de gulden regels die ik hier heb geleerd is dat je niet te ver in de toekomst moet willen kijken. Overmorgen kunnen de kaarten er weer heel anders voorliggen.

Expat. Ik kan er wel een boek over vol schrijven denk ik, over de leuke en minder leuke dingen, over de achtbaan waar je soms in zit, de bijzondere mensen die ik hier heb ontmoet. Maar ik laat het bij dit enigszins onsamenhangende verhaal – een blogbericht moet niet te lang worden 😉 Wie weet volgt dat boek met verhalen ooit nog – ooit, als ik minder ga werken bijvoorbeeld!

2 reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Ik ben ook getrouwd met een “expat”………hij heeft zelfs de “zachte geeeeeeeeeee” verloren.
    Jammer hoor, helemaal als ik jouw stem hoor m.b.t. de vorige blog.
    Het “Brabants dialect” klinkt toch veel vriendelijker dan het ( nu moet ik oppassen natuurlijk…) accent m.b.t. “rondom Utrecht”:)

  • Een dikke maand geleden stond ik bij jullie uit het raam te kijken naar het gebouw op de foto bij dit blog. Een volgens mij recent geschilderde witte muur, met daarop een paar spuitbusstrepen die een zittend mannetje voorstelden. Mooi met zijn benen over een randje. Heel simpel, maar ik moest wel even lachen. Dat kon ook wel want het was mijn muur niet, als dat wel zo was geweest had ik waarschijnlijk vreselijk gebaald om mijn pas geschilderde muur. Nu in combinatie met de fiets in de sneeuw vind ik hem nog leuker, weet ik tenminste hoe hij gekomen is! Ik vermoed overigens dat de fiets ondertussen weg is en het mannetje niet. Dit lachmoment deed me vergeten dat de E over expat ging en niet over een familienaam. Ben benieuwd naar de H.

    smilijo

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 22 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden