Gisteren vroeg ik aan Steven of Innsbruck vorig jaar ook al zo vroeg in de kerstsfeer werd ondergedompeld. Ja, luidde zijn antwoord, zonder enige twijfel. Maar, zo voegde hij toe, we woonden hier toen pas net, dus misschien viel het wel minder op. Ik wist nog wel dat de adventsperiode hier veel meer aandacht krijgt; overal zie je de adventskalenders (ook in kaartvorm – klein beetje reclame voor Cardcetera, want we verkopen ze uiteraard ook ;)) en ook wij kochten vorig jaar een krans met vier kaarsen om die tijdens de vier weken voor Kerst te branden. Niet zo gek ook – hier in Tirol is men best gelovig en dan is het ook niet vreemd dat de periode naar het belangrijkste feest van het jaar veel aandacht krijgt. Maar dat het zo vroeg begon als nu – nee dat herinner ik me niet. Maar vorig jaar was ik dan ook in Nederland tijdens de intocht van Sinterklaas.

Maar nu waren we dus samen hier en omdat Sint toch echt voor Kerst komt, besloten we de intocht ‘groots’ te vieren. Ook al zijn we, op zijn zachtst gezegd, oudere kinderen. We bakten samen pepernoten (nou ja, Steven deed het werk en ik maakte de foto´s) en precies om 12u waren ze goed gelukt en klaar om gegeten te worden – net op het moment dat het Sinterklaasjournaal begon. Online te kijken, ook zonder gebarenPiet. Ik weet niet zo goed wanneer we voor het laatst in Nederland de intocht keken en daarna de oude Sinterklaas plaat draaiden. We deden er ieder jaar wel wat aan, als ik mijn geheugen mag geloven, maar echt de intocht kijken? Vandaag deden we het dus – we keken zelfs het hele programma en zagen hoe het eerst, zoals ieder jaar, helemaal mis lijkt te gaan en vervolgens toch weer helemaal goed komt. Heerlijk 🙂 Maar ik ben wel bang dat er vanavond niets in mijn schoen komt als ik deze toch zou durven zetten….