Coffee date

C

Na 6 maanden was ik er wel aan toe: een koffiedate. Ik werk al jaren vanuit huis, maar gelukkig heb ik altijd vriendinnen om mij heen gehad die wel tijd hadden voor een lunch op een leuke plek of een koffie tussen de bedrijven door. Evenzo werkte ik ook al jaren met regelmaat bij opdrachtgevers op kantoor – aan gesprekken en gesprekjes dus geen gebrek. Nu ik volledig thuis werk, in een nieuw land en een nieuwe stap, begon ik mijn uitstapjes buiten de deur wel te missen! In januari plaatste ik een bericht op het forum van de Expat-group hier in Innsbruck. Zonder veel hoop op een reactie overigens – gezien de weinige berichten op de site had ik al het vermoeden dat het forum niet erg goed bezocht werd.

Twee weken geleden stuurde de moderator van het forum mijn bericht echter door via de e-mail. Al snel had ik een drietal reacties binnen van vrouwen met verschillende achtergronden. Afgelopen woensdag had ik zo mijn eerste koffiedate hier in Innsbruck. Het voelde een beetje als een blind-date, althans ik denk dat het gevoel hetzelfde is. Zeker weten doe ik het niet, aangezien ik nooit een blind-date had. Veel te vroeg liep ik het Sillpark binnen, dus eerst nog maar even boodschappen doen. Mooi op tijd loop ik richting de koffiebar: zou ze er al zijn? Al snel zie ik de dame met zwarte jas en blauwe handtas en ik voel een zenuwachtige glimlach opkomen. ‘Hi, are you Astrid? I’m Mary. You must like pink.’ (refererend aan mijn roze jas en het roze in mijn bril – en ik houd niet eens echt van roze! :)) We bestellen koffie en gaan zitten. We praten, lachen, wisselen ervaringen uit. Mary woont hier al 4 jaar en herkent veel van de dingen waar ik aan moet wennen. Voor ik het weet is het kwart voor 7 en loopt de serveerster duidelijk nerveus om ons heen. Om 7u gaat het Sillpark dicht – ze wil graag af gaan sluiten. We lopen naar buiten, Mary woont aan de overkant van de hoofdingang. We blijven nog even praten, zijn beiden een beetje onwennig bij het afscheid nemen, want hoe loopt het nu verder? We spreken af te mailen over een vervolg. Vrolijk en vol verhalen loop ik naar huis.

En nu? Nu denk ik weer dat het vervolg gelijk is aan dat van een blind-date. Vond zij het net zo gezellig als ik? Hoe lang moet je wachten tot je mailt voor een volgende afspraak? Weet je – ik mail haar morgen gewoon. Nee heb ik, ja kan ik krijgen 🙂 En anders hoop ik dat er met de volgende koffie-dame een duurzamer relatie ontstaat. Want dinsdag heb ik weer een blind-koffie-date. Wordt dus sowieso vervolgd, met wie dan ook!

13 reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 22 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden