Ach Berlijn, dat waren mooie dagen

A
Afgelopen dagen was ik met vriendin Simone in Berlijn. Ik heb veel herinneringen aan deze stad, want Steven en ik brachten er onze eerste vakanties (voor een groot deel) door. Het is dan altijd spannend om er weer heen te gaan – het kan ook tegenvallen. Dat gebeurde bijvoorbeeld in Praag; een stad waar ik met mijn ouders en zussen jaren heen ging, later nog met een vriendin en nog later ook met Steven. Maar de laatste keer dat ik er was, met ouders en Steven, vond ik het eigenlijk niet zo heel bijzonder. Terug naar Berlijn. De reis er heen was in feite al ouderwets; met Steven ging ik er ook altijd met de trein naartoe. Vanaf Innsbruck kon ik, met een overstap in München, direct naar Berlijn Hauptbahnhof. Bijna 8 uur met de trein – een hele zit. Gelukkig zijn de Duitse treinen erg comfortabel 😉 Op Hauptbahnhof stond Simone me al op te wachten. We vonden onze weg naar het hotel via Berlin Alexanderplatz – dat er nog zo uitzag als ik het me herinnerde. Daar zagen we ook al de Fernsehen Turm, waar nu een Starbucks Coffee onder zit. Het hotel waar we sliepen stond in Oost – wat ook te zien was aan de omliggende gebouwen. Uniforme flatgebouwen – niet heel inspirerend! Maar ach, je slaapt er alleen maar. De eerste dag brachten we door rondom Haekesher Markt, Friedrichstrasse, Unter den Linden en bezochten we het Holocaust Denkmahl nabij de Brandenburger Tor. Indrukwekkend – vooral ook het informatiecentrum / museum eronder. We eindigden de dag in een Mexicaans restaurant, waar alleen het voorgerecht al een volledige maaltijd was! Op dag 2 besloten we om de heel drukke Fernsehen Turm over te slaan – en in plaats daarvan zelf de Berliner Dom te beklimmen. Indrukwekkend! En een prachtig uitzicht over Berlijn – aanrader. Het laatste deel van de dag brachten we door op en rondom de Kurfurstendamm en het KaaDeeWee, waar we ons vergaapten aan een zeer ruim assortiment aan goederen. Met een evenzo groot aanbod aan prijzen 😉 En nu is het lange weekend al weer voorbij en zit ik ergens tussen Naumburg en Nürnberg na te denken over Berlijn. Het blijft een heel bijzondere stad – met een scheiding tussen Oost en West die je toch bij tijden nog ziet. Geen spijt dus. Sterker nog, het smaakt naar meer 😉 O en hoe ik aan de titel van dit bericht kom? Uit een nummer van Boudewijn de Groot, met de (niet zo originele) titel Berlijn. Alleen zingt hij ‘Ach Berlijn, dat waren mooie jaren’ – dichterlijke vrijheid noem ik het maar!

5 reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 19 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden