101 doelen? Nee. 40 doelen? Ja!

1

Ik moest er even goed over nadenken, over het al dan niet stellen van die 101 doelen. Ik kreeg ook allerlei adviezen van jullie, variërend van ´Ja doen, al is 101 doelen misschien wel veel in een jaar´tot ´Nee niet doen´, inclusief deze (overigens prachtige en ook wel wijze) spreuk van Einstein: ´De dingen die je niet kan tellen zijn van ontelbaar belang.´ Nu ben ik het daar op zich wel mee eens. Maar, met het stellen van doelen wil ik geen dingen gaan tellen. Ik wil mezelf alleen een zetje geven, een stok achter de deur om dat lijstje met dingen die ik zou willen doen nu ook gewoon echt te doen. Niet volgend jaar tegen de winter weer denken ´Goh, nu is de zomer voorbij en heb ik nog de Goetheweg niet gelopen.´ Een plan maken. Om een andere mooie quote aan te halen (met dank aan het blog van Kimminita): ´Een doel zonder een plan is slechts een wens.´ Wijze woorden van Antoine de Saint-Exupéry, je weet wel: die van het boek De kleine prins.

Maar wil je dat dan, dingen afstrepen, jezelf een zetje geven? Ja dus. Ik heb dat zetje soms echt nodig. Of zoals mijn wijze wetenschapper laatst zei ´Jij hebt het nodig om af en toe geduwd te worden.´ Nou, met deze lijst duw ik dan mezelf. Hoop ik 🙂 Maar 101 doelen in 365 dagen is misschien wel wat veel – dan wordt het een doel op zich om de doelen te halen zeg maar en daar zou ik wel eens een gevoel van stress van kunnen krijgen. Daarom heb ik er nu 40 gesteld. Waarom 40? Als je het verhoudingsgewijs doet (365 dagen in plaats van 1001) kom je op 36,8 doelen en dat vond ik dan ook weer zo wat. Ik houd van ronde getallen 🙂

40 doelen dus. Een 41e, niet officieel doel, is om over ieder behaald doel te bloggen. Een soort van Post a week zeg maar, maar dan toch weer anders. Sommige doelen zijn te privé – daar blog ik dan ook gewoon lekker niet over. En wie weet bevalt het zo goed dat ik na deze 40 doelen er toch 101 stel. Gewoon, omdat lijstje en afstrepen me eigenlijk wel goed liggen. Ieder zo zijn ding 🙂

15 reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door astrid

Over Astrid

astrid

Voelt zich geen mevrouw, maar meer een meisje. Schrijver, dromend realist, niet lullen maar poetsen, stad of dorp, Nederland of buitenland. Schrijft over van alles en nog wat, tot het boek Verdwaald in Tirol het licht zal zien.

Blijf op de hoogte!

Als eerste weten als er een nieuw blog is? Laat dan je e-mailadres achter.

Voeg je bij 21 andere abonnees

Ook op Facebook te vinden